Başka meslek mi kalmadı?bu ve buna benzer o kadar çok soru duydum ki iki yıl boyunca hayatımda...nedennn?evet çevremdeki insanlar belki bu soruyu sormakta haklılar kendilerince...nedeni çok basit bu bir sevda aşk...sevgiliye duyulan bi aşk belki de daha da ötesi...mantıklı bir açıklaması yok aslında.kafamda tasarlamadım hiçbir zaman nedenini.çok sevdim sevmeye devam ediyorum..bayan polis gördüğümde gözlerim doluyor bazen.hele polisli dizilere bakmaya içim el vermiyor...elde edemediğim ulaşamadığım bir güzellik bu... 

güzellik kelimesi bile bu meslek karşısında anlamsız kalıyor bazen hatta çoğu zaman...o kadar çok mücadele ettim ki bu konuda.tüm ailemi karşıma aldım...tek destekçim babam oldu...kazanırsam bile yapamayacağımı düşündüler ama artık bu düşünce silindi gitti kafalarından...bendeki bu ileri derecedeki sevda onları aslında artık üzüyor bu da bir gerçek...2 yıl sınava girip en fazla 2.5 puanla kaçırıp hayatı kendime zindan etmem sanıyorum bu üzüntülerinin en belirgin sebebi...yazım kışım kalmadı çalışmaktan...bnm için önemli olan tatil yapmak gezmek eğlenmek vs değil yaz ayları...yazın o kavurucu,izmirin yakıcı sıcağında herkes gezer eğlenirken oturup ders çalışmaktan ibaretti günler ama anlam veremediğim açıklamasını bir türlü yapamadığım garip bir mutlulukta yok değildi içimde...çünkü ben kazanmayı gerçekten hakedecek performansta bir öğrenci oldum hep...sınava ilk girdiğim yıl çok samimi bir arkadaşım kazandı gitti...ben ardından ellerim bomboş bi şekilde bakakaldım...o gitti ben yalnızlığım ve umutsuzluğumla bir yıl daha beklemek zorundaydım...o bir yıl yine mücadelelerle geçip gitti...göz ameliyatı olacam diye tutturdum...bu fikri kafamdan atamadığım için netlerim de düştü açıkçası...sonunda annemi razı ettim...hastane hastane dolaşıp fikir alıyorum olaya bakın:)artık ameliyat fikri iyice kafama yerleşmişken annemin bir sözü beni bu fikirden de caydırdı...annemi dinlemek zorundaydım ve haklıydı kadın zaten...kazan o zaman gerekirse yaptırırız dedi.kazanıpta elenirsen o zaman suçlu biz olalım gibisinden haklı bir sürü konuşmalar...ve ben mecburiyetten tamam vazgeçtim dedim...iyi ki vazgeçmişim ki zaten yine kazanamadım ikinci yıl da yani...nedennnn?offf offfff bu mesleğe aşığım ben...ve biliyorum ki bu aşk bnmle gerçeğe dönüşemeden mezara gelecek...çevremde isteyen herkes kazanıp bir bir gidecek ben bakıp iç geçiricem...sanıyorum bnm nasibim değil..artık kendimi öyle avutmaya başladım...ama eğer kazanırsam bayramımın olduğu gündür...ağlamaktan sevinçten kendime gelemem zaten:)inşallah içimde bir yara olarak kalamz bu olay...arkadaşlarım diyor ya şarka gidersen napacaksın?gitmek ister misin?cvbım onlara göre saçmalık ama bana göre kutsal bişey...bu da soru mu?bilmeyenlere sevmeyenlere göre çok basit kazanılması çocuk oyuncağı bir sınva veya meslek...ama ben onları bilgisiz bilgililere benzetiyorumm..uzatmadan bu yıl Allahın izniyle olacak....seven isteyen bu işi gönlünü veren herkes kardeşimdir herkes dualarımdadır...bu yazıyı okuyanlarla belki bir gün bi okulda karşılaşırız...ne dersiniz süper olmaz mı??:)herkese selamlarrr

YAZAN YASEMİN KÖSE