Yine her zaman ki gibi gece olmuştu. Rıza yine yalnız sokakta geziyordu. Bir parça ekmek uğruna çöp  tenekelerine bakıyor oradan oraya geziyordu. Zavallı çocuk sokaklarda öksüz ve yetim hali ile ne yapardı ki? Tabi ki hiçbir şey… Korumasız savunmasız…

Gece hayli ilerlemiş berduş tipli insanlar yavaş yavaş belirmeye başlamıştı sokakta. Rıza etrafına korku ile bakıyordu yine. Sonuçta kendisi de bir sokak çocuğuydu. Çocuktu… Biliyordu sokakların ne denli kötü olduğunu. Ne tür insanların olduğunu. Hayat zor elinden tutanı yoktu. Kimsesiz olmak o kadar acı veriyordu ki küçücük yüreğine… Her gece sessiz ağlıyor,anne  baba neresiniz diye haykırıyordu. Anne ve babasından tek kalan fotoğraflarına sarılıyordu.

   Tek hedefi vardı Rızanın. Polis olacaktı… Ama olmadı. Hayat her zaman ki gibi gülmedi. Ne zaman bir polis görse arkasından bakıp kalıyor içini çekiyordu. Polis olmalıydı. Sokak çocuğu değildi Rıza… Biliyordu çocuk sokaklarının da kötü olmadıklarını. Sonuçta onlar isteyerek sokak çocuğu olmamıştı ki. Sokak çocukların da  ne anne ne babası vardı. Onlar da Rıza gibi hem öksüz hem de yetimdi. Ama  Rıza hiçbir zaman kendini sokak çocuğu olarak görmüyordu. Okuyacak polis olacaktı.

    Saat 24:00 e yaklaşmıştı gezerken bir çöp tenekesinde bulduğu ekmek parçalarını yiyiyordu ve bir yandan da düşünüyordu. Polis olmak nasıl aklına girmişti? Neden polis olmak istiyordu? Şerefli bir hayli de zor olan bu mesleği neden seçmek istiyordu. Saatlerce düşündü… 6 yaşında bir tv programında polisin bir sokak çocuğuna yardım ettiğini görmüştü. O günden beri polis olmak istiyordu. O polis amcası gibi olacaktı. Sokak çocuklarına yardım edecekti. Onları besleyecek,okutacaktı. Sıcak bir yuva sunacaktı onlara.

   Rıza düşünmeye devam ediyordu. Saat 03:00 gelmişti. Gözleri uykuya dalmıştı ki bir elin kendini uyandırmaya çalıştığını hissetti. Gözlerini açtığında karşısında bir polis duruyordu. Uyan küçüklük dedi. Rıza kalktı yerinden. Polis arabasına doğru yürüdüler. Polis; ben Ali Komser dedi. Rıza da heyecanla ben de Rıza dedi. Senin kimsen yok mu dedi Ali komser. Hayır diyerek ağlamaya başladı Rıza. Ali komser seni çocuk esirgeme yurduna götüreceğim dedi. Orada kalacaksın bundan sonra. Hem orada okula gitme şansın olacak dedi. Bel ki okur istediğin bir meslekle uğraşırsın. Rıza sevinçli bakışlarla oley dedi.. Komserim bende senin gibi olmak istiyorum. Bel ki bende yıllar sonra senin yanında olurum beraber çalışırız dedi. Komser Ali güldü. İnşaallah Rızam dedi.

    Rıza bir polis edasıyla komser Ali'ye dedi ki; komserim geçen gün sokakta bulduğum gazete üzerinde bir resim vardı. Polis resmi. Merak ettim yanıma aldım. Bir yazı yazıyordu. Okuyamadım. Sen okur musun komserim. Ali komser tabi ki dedi; gazeteyi eline aldı ve okumaya başladı ve yazının en altında "163.YILINIZ KUTLU OLSUN"   yazıyordu. Rıza merak ederek ne yazıyor komserim dedi. Komser Ali 163. Yılımız ya gazete onu kutluyor. Rıza yüksek bir sesle 163.YILINIZ KUTLU OLSUN KOMSERİM DEDİ ve gözleri uykuya yeniden kapandı.

 YAZAN  RIZA SAĞLAM