Yıl 2012- Azmin Zaferi

Yıl 2011- Başarısızlığımın Öyküsü..

Geçen yıl sınavı kazanamadığım için büyük bi moral çöküşüne geçmiştim kazanan arkadaşlarım gözümde resmen düşman gibiydi. Büyük bi hırs yaptım. Koca bi yılım boşa geçip gitmişti maddi manevi yıpranmıştık. Üniversiteye gitmek hayatım boyunca aklımın ucundan geçmiyordu. Ya polis ya asker… Kendimi başka bi mesleğin içinde düşünemiyordum. Artık somut adımlr atmam gerektiğini sadece istemekle olmayacağını biliyordum. Yeniden dershaneye yazıldım. Hepimizin nefret ettiği o dersleri sil baştan alıp çalışmaya başladım. Ne zaman bıksam ailemi sevdiklerimi mutlu ettiğim gözümün önünde canlanıyo ve yeniden canla başla çalışıyordum. YGS denemelerimde istediğim puanı almaya başladığım zaman artık YGS sınavına çalışmayı bırakmıştım. Ocak ayında PMYO sınavına ait ne kadar kaynak varsa hepsini temin ettim. Herkes kışın ortasında YGS’ye çalışırken ben PMYO sınavına çalışıyordum. Artık derslere girmiyordum. Boş bi sınıfta ders çalışıyordum. Sabah aynı saatimde 8’de gidip dershane bitimine kadar hiç çıkmıyordum. Tam 5 ayım bu şekilde geçti. İnsanlarla iletişim kopukluğu yaşamaya başlamıştım. Çünkü herkes herşeyin dalgasındayken ben bilincindeydim. İşte diğer öğrencilerle tek farkımız buydu.

İşte aylar bu şekilde geldi geçti. Dershane bitmeye yakındı. Şükürler olsun ki mülakatıda kazasız belasız atlattım. Artık önümde sadece tek bi engel kalmıştı. Yazılı Sınav.. Bu sınavı kazanıp aileme o gururu yaşatmak istiyordum. Aynı şeyleri tekrar yaşamak istemiyordum. Son 1 ay kala tamamen kendimi derse verdim. Herşey çok güzel gidiyordu. Yaptığım denemelerde 77 netten aşağı düşmüyordum. Oysa geçen yıl en fazla 70 net yapabiliyordum. Bu yıl 103 neti gördüm. Şu seviyeye bakar mısınız? 1 yıl insana neler katıyor?  Neyse sınav günü geldi sorular eskiye göre çok zordu tabiki bu benim kanaatim. Çıktığımda ne yaptığımı bilmiyordum. Artık o gergin bekleyiş başlamıştı ama kötü geçtiğini seziyordum. Heyecanıma yenik düştüğümün farkındaydım. Gece gündüz dua ediyordum. Allah’ım bana sadece hakkım olanı emeğimin karşılığını ver diyordum.
Veee dilek olay tam 33 gün sonra açıklanan bu sınavdanda mutlu haber gelmişti. Sevinçten ben ailem hepimiz havalara uçmuştuk. Nihayet 1 yıllık emeğimin karşılığını aldım ve inanın bana çok mutluyum. İnşallah Allah’ım tamamına erdirir ve kazasız belasız o kutsal göreve başlamayı nasip eder. Size diyeceğim bu sınava HAZIRLANAN ARKADAŞLAR! Dualarınızı sakın eksik etmeyin. Zoru görünce bırakmayın. Annenizin babanızın ailenizin ve en önemlisi kendi emeklerinizi boşa harcamayın. Onların mutluluğu için bile çalışmaya değer. Geçen yıl dediğim gibi… Bana göre insanoğlundaki tek sorun ÇA-LIŞ-MA-MAK!! Çalışın gerisi şekil A’da görüldüğü gibi gelecek.. 🙂
TUFAN AYVALI – 6691. ASIL – KIRIKKALE PMYO

editor

2006 yılından bugüne polis olmak isteyenlerin rehberi

Bunları da sevebilirsiniz

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir